Professor Barabas was een van de zeldzame uitvinders die liever naar het verleden keek dan naar de toekomst. Zijn teletijdmachine was mijn belangrijkste reden de avonturen van Suske en Wiske te verslinden. De twee Vlaamse kinderen met onbegrijpelijke teksten kregen automatisch passende kleding, als ik het me goed herinner. Ze integreerden in hun kostuumpjes perfect bij de lokale bevolking, zelfs pop Schanulleke kwam aardig mee, en losten voortvarend de grootste mysteries uit de wereldgeschiedenis op.
Afgelopen week was ik op een plek waar ze nog wel wat hulp van de professor kunnen gebruiken. De huizen lijken zeventiende-eeuws. Sommige hebben trapgevels, andere klokgevels, de een rode baksteen, een ander keurig zwart afgewerkt. Deze kern van het Friese Esonstad, want daar was ik, noemt beheerder Landal een vestingstad. Nu hoort een vestingstad een strategisch punt te verdedigen, en zijn er rondom Esonstad weinige strategische punten te verdedigen, of je moet vroegere afvaartsplek van de pont naar Schiermonnikoog als strategisch opvatten, maar wel is er, net als in Nederlandse vestingsteden als Zwolle of Amersfoort, een echte stadspoort en het stadje water rondom. Daar houdt de vergelijking met historische plaatsen wel op.
Groots in bescheidenheid zijn de meeste van die Nederlandse middelgrote oude steden. Ongepoetste parels met lome grachten, onverwachte doorkijkjes, havens met platbodemschepen, de één nog pittoresker dan de ander. Ik kom er graag. De meeste zijn onontdekt door het massatourisme, ondanks verwoede pogingen van de stadspromotie. Leiden probeert zich bijvoorbeeld te profileren als de zoveelste Rembrandtstad, Schiedam heeft de slogan 'S'dam' bedacht. Het helpt allemaal niets, ook met een nieuw station is de rode loper van Leiden nog steeds bezaaid met belwinkels, kappers en shoarmazaken, in Schiedam is de belangrijkste winkelstraat al jaren aan het strijden tegen de leegstand en is er, naast de prachtige bibliotheek in de vroegere beurs, ook een heel treurig jarentachtigwinkelcentrum.
Treurig natuurlijk voor ondernemers die hun zaak failliet zien gaan, jammer voor de nieuwe bewoners die liever alles aangeharkt zien, maar het houdt het pretpark wel buiten de poort. Esonstad is het omgekeerde van die vestingsteden. Achter de facades van zeventiende-eeuwse historische gebouwen strekken zich namelijk luxe vier-, zes- tot zelfs twaalfpersoonsbungalows uit. Met hufterproof Ikeameubilair, flatscreen-tv's, cd en dvd-spelers voor de senioren, gratis wifi voor de jeugd en tweepersoons-infraroodsauna's voor papa en mama. Waarschijnlijk ziet de ideale woning van veel Nederlanders er precies zo uit als op de plaatjes online, daar wil ik niet te veel over nadenken.
Afgelopen week was ik op een plek waar ze nog wel wat hulp van de professor kunnen gebruiken. De huizen lijken zeventiende-eeuws. Sommige hebben trapgevels, andere klokgevels, de een rode baksteen, een ander keurig zwart afgewerkt. Deze kern van het Friese Esonstad, want daar was ik, noemt beheerder Landal een vestingstad. Nu hoort een vestingstad een strategisch punt te verdedigen, en zijn er rondom Esonstad weinige strategische punten te verdedigen, of je moet vroegere afvaartsplek van de pont naar Schiermonnikoog als strategisch opvatten, maar wel is er, net als in Nederlandse vestingsteden als Zwolle of Amersfoort, een echte stadspoort en het stadje water rondom. Daar houdt de vergelijking met historische plaatsen wel op.
Groots in bescheidenheid zijn de meeste van die Nederlandse middelgrote oude steden. Ongepoetste parels met lome grachten, onverwachte doorkijkjes, havens met platbodemschepen, de één nog pittoresker dan de ander. Ik kom er graag. De meeste zijn onontdekt door het massatourisme, ondanks verwoede pogingen van de stadspromotie. Leiden probeert zich bijvoorbeeld te profileren als de zoveelste Rembrandtstad, Schiedam heeft de slogan 'S'dam' bedacht. Het helpt allemaal niets, ook met een nieuw station is de rode loper van Leiden nog steeds bezaaid met belwinkels, kappers en shoarmazaken, in Schiedam is de belangrijkste winkelstraat al jaren aan het strijden tegen de leegstand en is er, naast de prachtige bibliotheek in de vroegere beurs, ook een heel treurig jarentachtigwinkelcentrum.
Treurig natuurlijk voor ondernemers die hun zaak failliet zien gaan, jammer voor de nieuwe bewoners die liever alles aangeharkt zien, maar het houdt het pretpark wel buiten de poort. Esonstad is het omgekeerde van die vestingsteden. Achter de facades van zeventiende-eeuwse historische gebouwen strekken zich namelijk luxe vier-, zes- tot zelfs twaalfpersoonsbungalows uit. Met hufterproof Ikeameubilair, flatscreen-tv's, cd en dvd-spelers voor de senioren, gratis wifi voor de jeugd en tweepersoons-infraroodsauna's voor papa en mama. Waarschijnlijk ziet de ideale woning van veel Nederlanders er precies zo uit als op de plaatjes online, daar wil ik niet te veel over nadenken.
Bron en hele artikel: HP de Tijd
